... i nie zasłużył na to, co go spotkało. W poniedziałek sąsiadka znalazła Dusławę na swoim trawniku. 10 metrów od mojego domu. Tyle wiemy i więcej się nie dowiemy.

Wszystkim, którzy nam dobrze życzyli, szukali jej, trzymali za nas kciuki, a potem pisali do mnie na blipie, mailem i na GG, poświęcili nam notatki na blogach i kawałek swojego czasu -- serdecznie dziękuję. Nawet nie wiecie ile to dla nas znaczy. To był dobry kot, będzie za Was mruczał na połoninach niebieskich.

Dla wszystkich pożegnalne, ostatnie zdjęcie Dusławy:

2 grudnia Dusława obudziła mnie mruczeniem, kładzeniem łapy na twarzy i rezonowaniem. Wstałyśmy, zjadła śniadanie. Od tego czasu jej nie widziałam.

To zdecydowanie więcej niż 500 g.

... dzieci sąsiadów?

... jest w moim Matriksie.

A ile widzisz kotów?

... ma modną powieść i kultowy kubeczek.

... definitywnie się skończyła.

Dusława entuzjastycznie mruczała za sedesem, aż rezonowało pół mieszkania. Zanim zdążyłam interweniować zjadła pająka.

Królowa jest zaskoczona:

Taboret, na którym trzymam nogi. Bardzo dużo kabli. I kotka.